Thai2Home.com : บ้านเช่า,บ้านให้เช่า,ให้เช่าบ้าน,ขายบ้าน,บ้านมือสอง

Home

บ้านขาย-เช่าราคาถูก

โฆษณาฟรี

บ้านเช่าดอทเนต

ฝากขายบ้าน

โฮมออฟฟิศให้เช่า

ฝากบ้านเช่า

ThaiRENTcenter.com เว็บบ้านเช่า! ที่มีรูปทุกมุม
---------------------------->
 ศูนย์บ้านเช่า
 BAANChaoThai.com
 ThaiRENTcenter.com (English version)
 บ้านเช่าโครงการหรู
 บ้านเช่าใกล้สุวรรณภูมิ
 โฮมออฟฟิศให้เช่า
 บ้านเช่าถนนพระรามเก้า รามคำแหง รัชดา ห้วยขวาง
 บ้านเช่าถนนสุขุมวิท พระโขนง ศรีนครินทร์ บางนา
 บ้านเช่าเถนนลาดพร้าว บางกระปิ สุขาภิบาล รามอินทรา
 บ้านเช่าใจกลางเมือง ถนนเพชรบุรีตัดใหม่ สาธร สีลม
 บ้านเช่าถนนจรัญสนิทวงค์ ปิ่นเกล้า บางแค เพชรเกษม
 บ้านเช่าวิภาวดีรังสิต ประชาชื่น บางเขน นนท์-ปทุม
 บ้านเช่าต่างจังหวัด ทุกทำเลทั่วประเทศไทย
---------------------------->
 บ้านเช่าไทย ดอทคอม
 ThaiHomeRENTAL.com
 บ้านเช่าออนไลน์ ดอทคอม
 บ้านและตกแต่ง
 สาระน่ารู้ สร้างต่อเติมบ้าน
 สารพันปัญหางานสร้างบ้าน
 ฮวงจุ๊ย กับ การจัดบ้าน
 ซ่อมบ้าน ด้วยตัวเอง
 โฉนดที่ดิน อย่าให้ใครยืม !
 เฟอร์นิเจอร์ตกแต่งบ้านและสวน
 ศูนย์รวมเว็บไซท์อสังหา
 บริษัทกำจัดหนู แมลง มด ปลวก
 บริษัทออกแบบ ตกแต่งบ้าน
 Home Classified
 SEXY OF The DAY !
 บ้านฝากขาย-ให้เช่า
 JOKE2HOME
 หอพัก อพาร์ทเมนท์ให้เช่า
 สินเชื่อ สถาบันการเงิน
 บริษัทโครงการบ้านจัดสรร
 ลงประกาศซื้อขายเช่าบ้าน
 บ้านเช่า/Facebook โฆษณาฟรี
 รับฝากให้เช่าบ้าน
 ขายบ้าน เรื่องหมู หมู
 คำนวนภาษีค่าโอนที่ดิน
 ราคาประเมินที่ดิน
 คำแนะนำติดต่อที่ดิน
 ราคาที่ดิน เขตกทม.
 ราคาที่ดิน ต่างจังหวัด
--------------------------->
เว็บไซท์ที่น่าสนใจในเครือ Thai2Home.com
 BaanChaoOnline.com
 บ้านเช่า ดอทเนต
 BaanChao.net
 SecondCars.com
 ThaiRENTcenter.com
 ThaiHomeRENTAL.com
 BAANChaoThai.com
 บ้านที่ทำสัญญาเช่าเรียบร้อยแล้ว (งดให้เช่า)
 *
 ---------------------------->
บ้านเช่าออนไลน์ เลือกตามชื่อถนนเขตกรุงเทพ-ปริมณฑล
 ถนนบางนา-ตราด
 ถนนแจ้งวัฒนะ
 ถนนเจริญกรุง
 ถนนลาดพร้าว
 ถนนนิมิตรใหม่
 ถนนพหลโยธิน
 ถนนรามคำแหง
 ถนนรามอินทรา
 ถนนพระรามสี่
 ถนนรังสิต-นครนายก
 ถนนพระรามเก้า
 ถนนพระรามสาม
 ถนนสุขุมวิท
 ถนนศรีนครินทร์
 ถนนสุวินทวงศ์
 ถนนติวานนท์
 ถนนวิภาวดีรังสิต
 ถนนงามวงศ์วาน
 ถนนประชาชื่น
 ถนนนราธิวาส
 ถนนนวมินทร์
 ถนนเพชรบุรีตัดใหม่
 ถนนรัชดา
 ถนนราชพฤกษ์
 ถนนรัตนาธิเบศธ์
 ถนนเสรีไทย
 ถนนสาธร
 ถนนสีลม
 ถนนสาธุประดิษฐ์
 --------------------------->
บ้านเช่าไทย ดอทคอม เลือกค้นหาตามราคาบ้านเช่า/เดือน
 BAANChaoThai.com
 บ้านเช่าราคา 10,000 บาท
 บ้านเช่าราคา 20,000 บาท
 บ้านเช่าราคา 30,000 บาท
 บ้านเช่าราคา 40,000 บาท
 บ้านเช่าราคา 50,000 บาท
 บ้านเช่าราคา 60,000 บาท
 บ้านเช่าราคา 70,000 บาท
 บ้านเช่าราคา 80,000 บาท
 บ้านเช่าราคา 90,000 บาท
 บ้านเช่าราคา 100,000 บาท


Lifestyle Channel

เรื่องเล่า.....เรื่องรัก



"นี่ยายแจง แกเห็นกระทู้ใหม่ยายโด่เรมีในไทยมุงหรือยัง"
ปุ้มเพื่อนสนิทที่สุดของฉันตะโกนถามเสียงดัง ทั้งที่โต๊ะทำงานของเราก็อยู่ติดกัน แถมโต๊ะก็คับแคบไม่ใหญ่โตอะไร แต่จะให้ใหญ่โตอย่างท่านผู้บริหารได้ยังไงนะ ในเมื่อเราสองคนเป็นแค่เพียงพนักงานบัญชีต๊อกต๋อย ฉันไม่เห็นว่าเธอต้องตะโกนดังขนาดนั้น

"นี่ยัยปุ้ม เบาๆหน่อยก็ได้ กลัวเขาไม่รู้กันหรือไงว่าแกแอบเล่นเนตในเวลางาน" ฉันท้วงกลับก่อน เพราะหากเจ้านายหรือใครผ่านมาได้ยินล่ะเป็นเรื่องแน่ เพราะอินเตอร์เนทนั้น เป็นทรัพยากรสำคัญที่ไม่ใช่ว่าจะใช้กันได้ง่ายๆ ที่สำคัญตอนนี้เพิ่งสิบโมงครึ่งเท่านั้น

"ขอโทษ ขอโทษ ชั้นไม่ได้เข้ามาหลายวันน่ะ กระทู้เยอะมั๊กๆ" เธอทำเสียงล้อเลียนแบบวีเจในทีวี ฉันขำ วีเจที่ไหนจะตุ้ยนุ้ยได้เท่าเธอบ้างล่ะ
"ไหนๆ กระทู้ว่าไง"
"นี่ กระทู้นี้ ยัยโด่เรมีตั้งกระทู้ถามว่า ผู้ชายกับผู้หญิงใครควรเป็นออกเงินคะ นี่ไง แหม ยัยโด่เรมีนี่เธอช่างตั้งกระทู้จริงๆนะ"
"ไหน มีใครมาตอบว่าไงบ้าง" ฉันเลื่อนเก้าอี้ไปด้านหลัง ปุ้มกดปุ่มให้หน้าจอเลื่อนต่ำลงมาอ่านข้อความข้างล่างเรื่อยๆ วันนี้ไม่ต้องแอบต้องซ่อนกันมากนัก เช้าๆวันจันทร์อย่างนี้ เจ้านายมักจะมาสายเสมอ หรือไม่ก็บ่ายไปเลย

ฉันกับปุ้มเพิ่งเรียนจบบัญชีมาด้วยกัน เพื่อนๆที่จบมาพร้อมกันบางคนเรียนต่อ แต่มีหลายคนทีเดียวที่เข้าไปทำงานบริษัทตรวจสอบบัญชี รุ่นพี่ที่ฉันรู้จักหลายคนก็ทำงานตรวจสอบบัญชี ฉันนึกสงสัยอยู่เหมือนกัน ว่าทำไมเรียนจบบัญชีแล้วจึงอยากเป็นผู้ตรวจสอบกันนัก เมื่อกลางปีที่ผ่านมา เพื่อนๆฉันก็มาตรวจที่นี่ ฉันกับปุ้มอาจจะโชคไม่ค่อยดี ที่ได้งานในโรงงานสัญญาติญี่ปุ่นอย่างนี้ เงินเดือนก็น้อย แถมชุดทำงานยังแยกไม่ออกด้วยซ้ำว่าฉันเป็นนักบัญชีหรือพนักงานประกอบชิ้นส่วนในสายการผลิต แต่ถึงยังไงฉันก็ยังโชคดี อย่างน้อยก็ไม่ตกงาน อีกอย่างที่ทำให้ฉันไม่รู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจไปกว่านี้ก็คือเวบบอร์ดไทยมุงนี่ล่ะ ฉันกับปุ้มหากำลังใจได้บ่อยๆในเวบบอร์ดแห่งนี้

ฉันรู้จักเวบบอร์ดไทยมุงตั้งแต่ก่อนเรียนจบ วันนึงตอนที่ฉันคุยผ่านอินเตอร์เนทกับรุ่นพี่คนหนึ่งอยู่ พี่คนนั้นส่งลิงค์ผ่านหน้าจอมาให้ และกระทู้แรกนั้นก็ทำให้ฉันหัวเราะแทบตกเก้าอี้ อ้ายขวัญอีเรียม พ่อผู้ใหญ่ อ้ายเสมา ทั้งเสือดำ พี่แดง ไบเล่ห์ โลดแล่นอยู่ตรงหน้าฉัน คนเหล่านี้เป็นใครกันหนอ ฉันสงสัย ทำไมคนเหล่านี้ต่างมีอารมณ์ขันมากมายขนาดนี้ ทั้งภาษาลูกทุ่ง ลูกอ้อนที่ฉันรู้สึกผ่านตัวหนังสือเหล่านั้นทำให้ฉันทึ่งระคนขำ จำได้ว่าน้องสาวฉันทำหน้างง ตอนเดินออกจากห้องน้ำมาเห็นฉันนั่งน้ำตาไหลหัวเราะเกิ๊กก๊ากอยู่หน้าคอมพิวเตอร์

ตั้งแต่นั้นมา ฉันเหมือนคนติดสิ่งเสพติด ฉันต้องเข้าไทยมุงทุกวัน และเพื่อนสนิทของฉันอย่างยัยปุ้มก็ติดร่างแหไปด้วยอีกคน ยัยปุ้มยิ่งแล้วใหญ่
หัวเราะเสียงดังลั่นไปหมด แต่ฉันสองคนไม่เคยตั้งกระทู้หรอก เราสองคนเป็นแค่ "ไทยแอบมุง" เท่านั้น เรารักที่จะเป็นเพียงผู้อ่านเพียงอย่างเดียว
คงไม่มีใครมาหาว่าเราเอาเปรียบคนอื่นหรอกนะ

ฉันไล่เลียงอ่านข้อความคำตอบของคนนั้นคนนี้ลงมาเรื่อยๆ มีหลายความคิดบอกเกี่ยวกับว่า เมื่อไปทำอะไรซักอย่างด้วยกันสองคน เช่นกินข้าว ขึ้นรถเมล์ ฝ่ายไหนจะต้องเป็นฝ่ายออกเงิน ฉันชอบความคิดของหลายๆคน

"ยัยแจง แล้วแกกับพี่แว่นน่ะ ใครเป็นคนออกตังค์เวลาไปไหนด้วยกัน" ปุ้มหันหน้ากลับมาถามฉันถึงพี่แว่น คนที่กำลังตามจีบฉันอยู่
"ส่วนใหญ่พี่แว่นเขาจะออกนะ"
"อ้าว แกให้พี่เขาออกให้ตลอดเลยหรือ พี่เขาก็ไม่ได้รวยอะไรนี่นา"
"ไม่รู้สิ ก็พี่เขามาจีบฉันนี่นา ฉันก็ไม่ได้ขอให้เขามาเลี้ยงนั่นเลี้ยงนี่ซักหน่อย ก็อยากมาชวนฉันเองนี่ อยากชวนไปก็ต้องจ่าย"
"ระวังเถอะแก เดี๋ยวเขาก็เปลี่ยนใจไปจีบคนอื่นหรอก จะเสียใจไม่รู้ด้วย เอาเปรียบเขาดีนัก เนี่ย ถ้าเป็นชั้นนะ ชั้นจะช่วยพี่เขาออก หรือไม่ก็อเมริกันแชร์ สบายใจกว่ากันเยอะ เออนี่ ถ้าพี่เขาเปย์แกไม่ไหว บอกเขานะ ว่าฉันนะ ยังว่าง"
"ย่ะ แล้วฉันจะบอกให้" ฉันทำหน้าล้อปุ้ม และหันกลับมาหาหน้าจอโปรแกรมบัญชีของฉันตามเดิม
"ได้ข่าวว่าเขาชวนแกไปดูกุมภาพันธ์ไม่ใช่เรอะวันนี้" ปุ้มยังไม่ยอมเลิกรา
"อื้อ..ไปด้วยกันมั๊ย"
"ไม่ล่ะ เดี๋ยวเขาจะหันมาจีบฉันแทนแกล่ะจะยุ่ง"
เราหัวเราะขึ้นพร้อมกัน พร้อมกับแววตาเขียวขุ่นของเพื่อนร่วมงานคนอื่นๆรอบๆข้างเรา



..............
ผมลงรถเมล์สาย ปอ.10 ที่ป้ายรถเมล์ฝั่งขาออกตรงข้ามเมเจอร์สาขารังสิต หกโมงกว่าแล้ว ผมมาสายจากเวลานัดนิดหน่อย แต่แจงคงไม่ว่าอะไร เพราะวันนี้เป็นครั้งแรกที่ผมมาสาย ผมติดอยู่กับลูกค้าตั้งแต่บ่าย และผมได้โทรบอกเธอก่อนหน้านี้แล้วตอนที่ผมจะออกจากบริษัทลูกค้า จากซอยหลังสวนมารังสิตนี่ไม่ใช่ใกล้ๆเลย ผมต้องนั่งรถไฟฟ้าจากชิดลมมาลงหมอชิต แล้วต่อรถเมล์จนมาถึงที่นี่ เธอคงเข้าใจ เพราะแจงไม่ใช่คนไม่มีเหตุผล เกือบครึ่งปีที่ผ่านมาที่ผมกับเธอไปไหนมาไหนด้วยกันบ่อยๆ ทำให้ผมได้รู้จักเธอมากขึ้น จนแน่ใจว่าเธอเป็นคนดี น่ารัก มีน้ำใจ และมีเหตุผลเสมอ ผมไม่ค่อยได้พบผู้หญิงที่รับฟังเหตุผลแบบนี้บ่อยๆหรอก

ผมเดินข้ามสะพานลอยมาถึงหน้าเมเจอร์ วันนี้คนไม่เยอะนัก เพราะเป็นวันจันทร์ ผมเคยมาดูหนังที่นี่กับแจงในวันศุกร์สิ้นเดือนครั้งนึง คนเยอะแยะไปหมด จำได้ว่าผมต้องยืนต่อคิวซื้อตั๋วหนังเกือบยี่สิบนาที ผมเดินผ่านประตูเข้าไป พนังงานร้านฟาสฟู๊ดสองสามคนยื่นใบปลิวส่วนลดอาหารในร้านให้ผมเหมือนทุกๆครั้ง ผมรู้สึกเสียดายกระดาษที่ถูกนำมาใช้โฆษณาสินค้าแบบนี้เหมือนกัน แต่มันก็เป็นเรื่องของธุรกิจ มันจำเป็น ผมอยู่ในวงการธุรกิจแบบนี้ ผมทราบดี

ผมนัดกับแจงที่ร้านดอกหญ้า เรานัดกันที่นั่นทุกครั้ง เพราะทั้งผมและแจงมักจะมีอุบายในการฆ่าเวลาคล้ายๆกันคือการเดินดูหนังสือ คงเพราะเราสองคนชอบอ่านหนังสือเหมือนกัน ผมเดินถึงร้านดอกหญ้า แจงยืนรออยู่ที่หน้าร้านแล้ว วันนี้เธอแต่งตัวเหมือนทุกวัน ชุดทำงานของพนักงานโรงงาน เธอบอกผมบ่อยๆว่าเธอไม่ค่อยชอบชุดแบบนี้เลย เพราะมันทำให้เธอเหมือนพนักงานระดับล่างๆ บางครั้งยังมีคนทักผิดเลยว่าเป็น "เด็กในลายน์" แต่ผมมักจะแย้งเธอเสมอว่าประหยัดดี ไม่เหมือนพนักงานสาวๆในเมือง ที่ต้องแต่งตัวอวดกัน และนั่นก็เป็นการสิ้นเปลืองอย่างนึง
ดูเธอจะรับฟังเหตุผลของผมนะ ผมว่าเธอเป็นคนใช้เงินประหยัดอยู่เหมือนกัน เพราะผมมักจะไม่เห็นเธอใช้จ่ายเงินไปในกาารซื้อเสื้อผ้าหรือเครื่องสำอางค์บ่อยนัก และเวลาไปไหนด้วยกัน ผมก็จะเป็นคนออกเงินให้เธอด้วยเสมอ

ผมเคยยกประเด็นนี้ขึ้นมาคุยกันกับเพื่อนๆอยู่ครั้งนึง เพื่อนผู้ชายผมหลายคนก็มักจะเป็นคนจ่ายเสมอ แต่เหตุผลของแต่ละคนนั้นก็มีต่างกันออกไป
บางคนบอกว่าที่ออกให้ตลอดก็เพื่อที่จะเอาชนะใจผู้หญิงให้ได้ แสดงให้พวกเธอเห็นว่าเขาป้องคุ้มกันและเป็นผู้ให้ ต่างคนต่างมีเหตุผล แต่สำหรับผม ผมเพียงแต่ต้องการเอาชนะใจเธอเท่านั้น เธอควรจะใจอ่อนเห็นความดีของผมซะที นี่ก็หกเดือนผ่านมาแล้ว ถ้าผมไม่ชอบเธอมากขนาดนี้ ผมอาจจะถอดใจไปแล้วก็ได้

"พี่แว่นอ่ะ มาเงียบๆ แจงกำลังคิดอะไรอยู่เพลิน" เธอต่อว่าหน้าตายิ้มๆ ผมชอบดวงหน้าของแจงตอนที่เธอทำหน้างอนนิดๆค้อนหน่อยๆเสียจริงๆ
"คิดถึงพี่รึ" ผมเย้า
"ปล่าว คิดโน่นคิดนี่ไปเรื่อย" เธอตอบ
"รอพี่ที่นี่ก่อนนะ เดี๋ยวพี่ไปซื้อตั๋วก่อน รอบทุ่มนะ จะได้กลับบ้านไม่ดึก"
"ค่ะ"



.........
พี่แว่นเดินไปต่อแถวซื้อตั๋ว วันนี้แถวไม่ยาวอย่างทุกครั้ง คงมีซักประมาณ 10 กว่าคนได้กระมัง ฉันพบพี่แว่นที่งานแต่งงานของรุ่นพี่คนหนึ่งเมื่อหกเดือนที่แล้ว พี่แว่นพูดติดตลกบอกฉันว่า คงเพราะฉันแต่งตัวสวยแปลกตา ใส่เสื้อสายเดี่ยว แต่งหน้าเข้ม ทั้งที่ตั้งแต่เป็นสาวเต็มตัวมานี่ ฉันไม่เคยปรุงแต่งตัวเองมากเท่าวันนั้นเลย ใจจริงฉันก็ชอบพี่เขามากนะ เขาเป็นผู้ใหญ่กว่าฉัน ฉันไม่มีพี่ชาย มีเพียงน้องสาวอีกสองคน ฉันอยากมีพี่ชายกับเขาบ้างสักคน ตลอดหลายเดือนที่ผ่านมา ยามฉันมีปัญหา พี่แว่นมีคำปรึกษาดีๆให้ฉันเสมอ

วันนี้ทั้งวัน ฉันครุ่นคิดติดใจกับหัวข้อกระทู้เรื่องนั้นมาตลอด นี่ฉันกำลังเอาเปรียบพี่แว่นอยู่หรือเปล่านะ คงจะเพียงพอแล้วหรือยังกับการวัดใจใครคนหนึ่งที่มาจีบฉัน พี่แว่นจะคิดว่าฉันเป็นผู้หญิงเห็นแก่ตัวหรือเปล่า และถ้าเขาเกิดเปลี่ยนใจอย่างที่ยายปุ้มว่าล่ะ ฉันจะทำอย่างไร

"ได้แล้วตั๋วหนัง" พี่แว่นร้องทัก
"ขา.... คะ" ฉันสะดุ้ง พี่แว่นขี้เล่นอีกแล้ว
"เหม่ออะไรอีกแล้ว อีกตั้งนานกว่าหนังจะฉาย พี่มาไกล หิวข้าวจัง ไปกินข้าวกันมั๊ย"
"ไปสิคะ แจงก็หิวเหมือนกัน"

พี่แว่นเดินนำฉันไปที่ร้านก๋วยเตี๋ยวชื่อดังบนชั้นสามของโรงหนัง พี่แว่นชอบกินก๋วยเตี๋ยวมาก ทุกครั้งพี่แว่นจะสั่งอยู่อย่างเดียวเท่านั้น
"เส้นเล็กเยนตาโฟครับ" ฉันจำได้
ฉันชอบดูพี่แว่นกิน ไม่ว่าจะกินอะไร จะดูอร่อยไปหมด คนอื่นอาจจะมองว่าไม่เรียบร้อย แต่ฉันก็ชอบของฉัน วันนึงฉันอยากเป็นคนทำกับข้าว
แล้วนั่งดูพี่เขากิน แค่นี้ก็มีความสุขมากแล้ว

"อิ่มล่ะ อร่อยน๊อ อ้าวแจง อิ่มแล้วหรือ"
"ค่ะ" ฉันตอบ
"แล้วยิ้มอะไรเนี่ย เอ เมาก๋วยเตี๋ยวหรือเปล่าจ๊ะ" พี่แว่นมีอารมณ์ขันแบบนี้เสมอ
"ไปเถอะ หนังจะฉายแล้ว"
"พี่แว่นคะ"
"หือ"
"ให้แจงจ่ายนะคะ"
"ไม่เป็นไร พี่เลี้ยงแจงเอง"
"พี่เลี้ยงแจงมาหลายหลายเดือนแล้วนะ"
"พี่เลี้ยงได้"
"ให้แจงจ่ายนะคะพี่"
"เอางั้นหรือ"
"ค่ะ"
"อืม.."
"ต่อนี้ไปแจงจะไม่ให้พี่จ่ายแต่ฝ่ายเดียวอีกแล้ว"
"หือ"
"แจงกลัวพี่แว่นจะจนไปซะก่อน เดี๋ยวจะไม่มีเงินไว้เลี้ยงแจงไปตลอดชีวิตนะซี"
"......."
"หือ" ฉันเอียงคอส่งยิ้มให้พี่แว่น
"ไชโย....."
"นี่ คนเขามองกันใหญ่แล้ว พี่แว่นนี่" ฉันหยิกพุงน้อยๆของพี่แว่นเบาๆ พร้อมรอยยิ้มที่ฉันไม่เคยยิ้มให้ใครมาก่อนเลยในชีวิต

.....
ถ้าใครไปดูหนังกุมภาพันธ์รอบหนึ่งทุ่มวันนั้น คงจะได้เห็นชายหญิงวัยหนุ่มสาวคู่หนึ่งเดินจูงมือกันเข้าไปดูหนัง แววหน้าดวงตาของทั้งคู่อิ่มเอิบเปี่ยมความสุข แต่ใครเล่าจะรู้ว่าคนทั้งคู่นั้นเป็นสุขเพียงใด

ความรักใช่เพียงแค่ฉัน หรือเพียงแค่เธอ
แต่ความรักหมายถึงเรา
เราที่จะดูแลแบ่งปันกันและกัน ไม่ใช่เธอให้ฉัน หรือฉันให้เธอ

ตราบเท่าที่ความรักยังเป็นของ "เรา"





By: ผู้ชายสีฟ้า   http://www.gagabart.com

<<กลับ     ไปหน้า Lifestyle Channel


views[34417]  |  share   



ส่งเมล์หน้านี้ให้เพื่อน    ตั้งเว็บนี้ เปิดเป็นหน้าแรก
  Home  | บ้านขาย-เช่าราคาถูก | โฆษณาฟรี | บ้านเช่าดอทเนต | ฝากขายบ้าน | โฮมออฟฟิศให้เช่า | ฝากบ้านเช่า



thai2home.com
Copyright (C) 2000-2006 All Rights Reserved